Lopen op papier (9): Gek ?

"Jullie zijn zeker aan 't trainen! (Hum, moet je die daar zien.) Hééé, er zijn hier helemaal geen bergen, hoor!!"
Onverstoorbaar, 23 kilo op de nek, lopen we gewoon door zonder er acht op te slaan.
"Zeker wel koud gehad vannacht, hè?"
Schouderophalen. Altijd hetzelfde, altijd van die domme vragen.
"Is dat nou niet zwaar zo?"
Nee, mevrouwtje.
"Wat doen die mensen nou, pap?"
"Die gaan bergen beklimmen."
"Deed jij dat vroeger ook?"
Aj, pijnlijke vraag.
"Nee meissie, je pappa was niet zo sportief."
Of was ie gewoon verstandig?

Ik bedoel, probeer de buitenwacht maar eens duidelijk te maken wat er nou zo leuk is aan dat gezeul. Worden we niet allemaal in de kennissenkring als een beetje gek beschouwd? Dat we best aardige lui zijn die geen vlieg kwaad doen, maar wel een steekje los hebben? De meewarige blikken van mijn familie wanneer ik elke tweede Kerstdag de benen neem en de warme kachel verruil voor de klamme slaapzak spreken wat dat betreft boekdelen. Wat een zielepiet.
Want is het niet zielig om steeds weer opnieuw jezelf en je spullen bij elkaar te rapen en en ondanks Pelleboer's waarschuwingen er op uit te trekken? Met een bijna ziekelijk optimisme van 'het regent toch altijd minder dan het lijkt' je natuurlijke weerstanden proberen te onderdrukken? Hopend dat je achteraf kan zeggen: zie je wel, het was hartstikke leuk; blij dat ik gegaan ben!
Tsja, veel keus heb je achteraf ook niet. Een keuze tussen jezelf gek verklaren of simpelweg de negatieve dingen uit je geheugen verwijderen. Hoe koud je het écht hebt gehad kun je een paar weken later, gezeten tussen kachel en diaprojector, niet meer voelen. En dia's maak je ook alleen maar als de zon schijnt. Kortom, je moet het bijna wel leuk gehad hebben!

Dat alles bedacht ik me, gelegen in een zeiknatte tent. Alles voor bijna 100% verzadigd met water(damp) die mijn lichaamswarmte in snel tempo aan mij onttrekt. Ik heb het zelden zo vervloekt koud gehad. Hondsberoerd, gewoon niet leuk meer. Een laatste restje energie in mijn hersenen bracht me tot het inzicht dat ik gewoon knettergek was.
Het idee dat rugzakkamperen comfortabel is! Tsjongejonge, je moet wel gek zijn om het te geloven. Als je regelmatig Op Pad openslaat kom je steeds weer een stortvloed aan nieuwigheidjes tegen, die het leven van een backpacker lijken te kunnen veraangenamen. Prachtig, maar al die spullen hebben één ding gemeen: ze worden door Moeder Aarde aangetrokken en dat voel je aan je schouders. En vanwege het sjouwen van al die waanzin vreet je je te barsten. Van de rol koek waar je dacht een week mee te doen is 's ochtends alleen de verpakking terug te vinden. Nee, het wordt tijd dat je een lichtere tent koopt, 2.8 kg is wel erg zwaar en dan kun je je tenminste permitteren een lekkere borrel en een zak pinda's mee te nemen.

Toen ik jaren geleden mijn eerste rugzak-vakantie hield, kwamen we met twee personen uit op een totale uitrusting van 25 kilo. Nu, in het lichtgewichttijdperk, schaam ik me niet om met nagenoeg hetzelfde gewicht in m'n eentje op pad te gaan! M'n tent is lichter geworden, kookgerei is lichter, lichtere slaapzak, en toch is het geheel, met al die flauwekul-spulletjes erbij, een stuk zwaarder. Lekker sjouwen dus, op de been gehouden door die ene gedachte dat je straks in je tent, bij het licht van je luxe hoofdlamp en het geluid van je walkman, een boekje kan gaan lezen.
Ja, want sociaal gedrag is er ook al niet meer bij. Niet gehinderd door wat extra kilootjes sjouwt ieder voor zich een complete uitrusting met zich mee. Zo herinner ik me ooit met 4 personen op vakantie te zijn gegaan: ieder met eigen twee-persoons-tent!

De nieuwste trend is helemaal om te gillen. In de laatste Ruggespraak stond er een mooi voorbeeld van: we backpacken niet meer, maar zitten de hele dag in de pub (kroeg). Het bewijst dat we echt gek zijn en dat de buitenwacht gelijk heeft. Beweren dat de kou best meevalt en je na een hele dag lopen door de regen nog perfect droog bent. Maar ondertussen niets anders doen dan schuilen en de warme kachel in de cafés opzoeken! En achteraf verbaasd zijn over al die bezorgde vragen of je het niet ontzettend koud en nat gehad hebt. "Koud? Hoe kom je erbij, ik heb een goede uitrusting!" Je vraagt je soms af waarom sommige mensen al die nutteloze rommel van herberg naar herberg sjouwen. Is een dikke portemonnee niet meer dan voldoende?

BART

(in Ruggespraak, nr. 37, mei 1988)

HOME - Lopen op papier
Coördinaten - Tochtideeën - Kaartlezen - LAW-paden - Weekend organiseren? - 10 jaar BPC - Ongeregeld zooitje - Techno-logisch? - Gek?