"Snap jij nou waarom die Milosevic
dat vredesakkoord niet wil tekenen?", vroeg een vriend mij.
'Nee', dacht ik, maar ik zei:
"Natuurlijk snap ik dat!"
Hij keek me aan alsof hij het in
Belgrado hoorde donderen.
Ik begon aan een moeizame uitleg:
"Kijk, Milosevic heeft de Serviërs op hun nationaliteit
gewezen en is aan de macht gekomen door zich op te werpen als
beschermheer van de Servische nationaliteit. Hij is daar uitgerekend
mee begonnen in Kosovo, door de Servische minderheid daar aan te
zetten om op te komen voor hun Servische nationaliteit, tegen de
autonomie van de Albanese meerderheid in Kosovo. Als hij Kosovo nu
weer autonomie geeft en vreemde NAVO-troepen op het grondgebied
toelaat, verliest hij elke geloofwaardigheid bij de Servische
nationalisten. Hij tekent daarmee dus zijn eigen ondergang. En ik
moet de eerste dictator nog tegen komen die voor zijn eigen val
tekent."
"Maar dan roept hij toch de
NAVO-bombardementen over zich af?", wierp mijn vriend tegen.
"Tsja", mompelde ik, denkend
aan de onvermijdelijke burgerslachtoffers en aan mijn vrienden in
Belgrado. "Volgens mij is dit nu net precies het dilemma dat de
Contactgroep en de NAVO over zichzelf heeft afgeroepen. Als je met
bommen dreigt, zul je ze in het uiterste geval ook echt moeten
gooien. Maar tegelijkertijd kan iedereen inzien dat die
bombardementen weinig zullen uithalen: het Servisch nationalisme
wordt er eerder door aangewakkerd en Milosevic komt steviger in het
zadel te zitten. En met het vertrek van de internationale waarnemers
in Kosovo, weten we niet meer wat daar gebeurt en neemt de kans op
grootschalig geweld enorm toe."
"Je zal allemaal wel gelijk
hebben", zuchtte mijn vriend, "maar we moeten toch wat
doen?"
Weer dacht ik 'nee', maar zei niks, en
bleef in gedachten verzonken. Ik had nooit geloofd in de
'vrede-of-ik-schiet' aanpak, in het 'tekenen of we bombarderen je'.
Maar als je daar kritiek op hebt, moet je met wat beters komen als je
serieus wilt worden genomen. En mijn gedachten dwaalden af naar de
Serviërs die door onze bommen getroffen gingen worden en de haat
die daardoor verder zou toenemen en de Kosovaren die daardoor weer
vermoord zouden worden en de UCK die weer tegenacties zou ondernemen.
"Heb jij al uitgerekend hoeveel
defensiebelasting je in 1998 hebt betaald?" vroeg ik mijn
vriend.
(Béha 2 in Nieuwskrant 12 – mei 1999)
HOME
- Béha
Béha1
- Béha2
- Béha3
- Béha4
- Béha5
- Béha6
- Béha7
- Béha8
- Béha9
- Béha10
- Béha11
- Béha12
- Béha13