"Jij zit toch in de vredesbeweging, hè?", vroeg
mijn neef laatst.
"Kun je mij 'ns uitleggen wat nou in
hemelsnaam burgervredeswerk is? Ik kreeg laatst een of ander
foldertje van zo'n alternatief kluppie, over burgervredeswerkers en
zo, maar ik snapte er geen bal van."
Slechte folder, dacht ik meteen, maar tegelijk realiseerde ik me
hoe moeilijk het is om mensen duidelijk te maken wat wij nou willen.
Hoe vaak heb ik zelf niet zitten worstelen met het schrijven van een
heldere tekst. Hoe maak je duidelijk wat burgervredesteams zijn, zo'n
nieuw en pril initiatief waar nog maar weinig ervaring mee is
opgedaan?
Dus ik vertelde: over het bemiddelen in conflicten, over
verzoening, over het steunen en trainen van mensenrechtenactivisten,
over het tegengaan van vooroordelen, over het overbruggen van
etnische tegenstellingen, over het stimuleren van dialoog, over
internationale waarneming, over onafhankelijke berichtgeving, kortom
over vrede maken. Ik zag dat mijn neef langzaam begon in te dutten.
Toen ik klaar was met mijn verhaal, veerde hij op en zei: "Maar
daar hebben we toch het leger voor? Die kan toch met zijn
peace-keeping troepen optreden tegen al die moordpartijen in
die conflictgebieden? Of denken jullie dat je dat beter kunt met
jullie burgervredeswerkers?"
Ik legde hem uit dat ik vond dat
je moet zorgen dat het niet tot oorlogen hoeft te komen. Dat je dus
moet werken aan het wegnemen van de oorzaken van oorlog. Dat kunnen
militairen niet, die zijn eerder zelf een oorzaak van oorlog. Als een
conflict is uitgebarsten tot een oorlog kunnen militairen in het
gunstigste geval het geweld een halt toe roepen. Maar dan is er nog
geen vrede. Er bestaan dan nog steeds enorme haat, vooroordelen en
tegenstellingen die elk moment weer tot een uitbarsting kunnen
leiden. Ook daar doen militairen niets aan, daar zijn andere mensen
voor nodig.
Ik vertelde mijn neef dat zelfs onder Nederlandse
militairen deze mening ook leeft. Ook zij zien in dat militairen niet
zijn opgeleid om 'vrede te maken'.
"Oké, oké, ik begrijp het al", wierp mijn neef tussen, "maar één ding snap ik toch echt niet. Als jullie echt vinden dat militairen geen vrede kunnen maken, maar dat alleen ongewapende burgers dat kunnen, waarom noemen jullie het dan burgervredeswerk? Is 'vredeswerk' dan niet gewoon voldoende?"
(Béha 3 in Nieuwskrant 14 – december 1999)
HOME
- Béha
Béha1
- Béha2
- Béha3
- Béha4
- Béha5
- Béha6
- Béha7
- Béha8
- Béha9
- Béha10
- Béha11
- Béha12
- Béha13