"Hoezo, sorry?", riep ik, toen ik de was aan het
ophangen was, "waarvoor dan?"
Mijn vriendin stak haar
hoofd om de deur en keek me vreemd aan. "Nou, omdat ik gisteren
zo vervelend tegen je deed."
Maar hoe ik mijn hersens ook
pijnigde, ik kon me het gebeurde niet meer herinneren.
Dus ik
dacht bij mezelf: vergeet die excuses nou maar, doe in het vervolg
niet meer zo vervelend. Daar schieten we tenminste wat mee op.
"Het
is al goed", zei ik tegen mijn vriendin.
Tegenwoordig is excuses maken voorpaginanieuws.
Eindelijk, zo
zegt men, eindelijk heeft Japan zijn verontschuldigingen aangeboden
voor wat ze in de oorlog de Hollanders hebben aangedaan. Japan heeft
zich officieel verontschuldigd, overigens zonder dat Japan's schuld
daarmee minder is geworden.
Hoewel ik toen nog niet eens geboren
was, kan ik me het gebeurde in Japan in de Tweede Wereldoorlog nog
goed herinneren. Daarom stel ik de excuses best op prijs.
Tegelijkertijd vraag ik me af wat zo'n nationaal excuus om het lijf
heeft. Want eerlijk gezegd dacht ik ook: leuk die excuses, maar
zorgen jullie in Japan er nou maar voor dat het niet nog eens
gebeurt.
Na het lezen van het voorpaginanieuws bleven een paar vragen door
mijn hoofd spelen.
Zou Japan ook excuses aangeboden hebben aan
Indonesië?
Of is het excuus aan Nederland ook bedoeld voor
Indonesië, omdat dat toen een Nederlandse kolonie was?
Hoe
zouden ze daar in Indonesië over denken?
Ik kan mij goed
voorstellen dat er nogal wat Indonesiërs zijn, die zich de
Tweede Wereldoorlog nog als de dag van gisteren kunnen herinneren.
Maar misschien liggen de herinneringen aan de zogenaamde 'politionele
acties' van het Nederlandse leger wat verser in het geheugen. Volgens
mij zouden die Indonesiërs excuses best op prijs stellen.
Ik stel dan ook voor dat wij Hollanders die gemaakte Japanse
excuses volgend jaar als een soort wisselbeker doorgeven aan de
Indonesiërs. Weliswaar wordt daarmee de schuld van ons land voor
de 800.000 die tijdens de 'politionele acties' stierven niet minder,
maar het zou al heel wat zijn als Nederland schuld erkende.
Maar
veel belangrijker vind ik de voorbeeldfunctie. Als Nederland de van
Japan gekregen 'excuus-wisselbeker' doorgeeft aan Indonesië,
misschien dat zij daar dan op het idee komen om over een paar jaar de
wisselbeker aan te bieden aan Oost-Timor.
Mijn vriendin reageert altijd een beetje wrevelig als ik "sorry"
zeg. Die denkt niet alleen 'Ja, wat heb ik daaraan?', maar ze zegt
het gewoon hardop.
En toen zag ik ze voor me. Duizenden
Indonesiërs die met een beschaafde glimlach de plechtige
ceremonie bijwonen. En ik zag ze denken: mooi die excuses, maar
zorgen jullie Hollanders er nou maar gewoon voor dat het niet nog
eens gebeurt.
(Béha 4 in Nieuwskrant 15 – maart 2000)
HOME
- Béha
Béha1
- Béha2
- Béha3
- Béha4
- Béha5
- Béha6
- Béha7
- Béha8
- Béha9
- Béha10
- Béha11
- Béha12
- Béha13